اي نگاهت رونق فرداي من ................ در تو معنا مي شود دنياي من

    اي کلامت برترين اثبات عشق .............. با تو ماندن بهترين روياي من

عاشق آن نيست که عشق تکه کلامش باشد

    عاشق آن است که وفاداري مرامش باشد

ای کاش نقاش چیره دستی بودم

تا لحظات با تو بودن را در تابلویی می کشیدم

 و به هنگام دلتنگی به آن می نگریستم .
ای کاش شاعر بودم

 تا لحظات خوب با تو بودن را در شعری می گنجاندم

و به هنگام دلتنگی آن را می خواندم .
ولی حال که هیچ یک از اینها نیستم فقط میتوانم بگویم :
دوستت دارم

مي نويسم با نور

در هوايي از مهر

کاغذي از پر گلهاي سپيد

نه به يک بار و به ده بار،

که هزاران، شايد

مي نهم در سبدي

از گل نيلوفر و احساس دلم

مي سپارم

به دل قاصدکي تا برساند به دلت

تا بداني

دل من

غرق تمناي نگاه تو هنوز

مي نويسد شب و روز:

« خوب نازنين من

از هميشه تا هنوز

دوستت مي دارم!...»

نمی دانم چطور و چگونه بنویسم که یگانه عشقم باور کند که از             

 اعماق وجودم دوستش دارم و هیچوقت عشقش رافراموش نمی کنم           

نمی دانم چه طور بنویسم که بداند حتی در خواب هم به یادشم

 نمی دانم چه طور بنویسم که بداند خیلی سخت است که انسان با یک نفر ساعتها

 در ذهنش صحبت کند و وقتی او را دید جز سلام نتواند چیزی بگوید

 نمی دانم چه طور بنویسم که بداند اگر نمی توانم به چهره اش نگاه کنم

 به این خاطر است که نمی خواهم او را مانند گذشته آذرده خاطر کنم

و هزاران نمی دانم دیگر .....

زندگي فرصت بس كوتاهيست

تا بدانيم كه مرگ

 آخرين نقطه پرواز پرستو نيست ،

 مرگ هم حادثه است

مثل افتادن برگ

 كه بدانيم پس از خواب زمستاني خاك

نفس سبز بهاري جا ريست

به پروانه گفتم: "عشق چيست؟" گفت: "از من زيبا تر است..."

به شمع گفتم: "عشق چيست؟" گفت: "از من سوزان تر است..."

به عشق گفتم: "آخر تو چيستی؟" گفت: "نگاهی بيش نيستم